martes, 18 de marzo de 2008

EL CASTRO DE "A CIDADE" DE SAN CIBRÁN DE LÁS ( SAN AMARO, OURENSE)


"Situación. A Cidade de San Cibrán de Lás está na parroquia do mesmo nome pertencente ó concello de San Amaro (Ourense).
Cronoloxía. Ocupado entre mediados do século I a. C. ata comenzos do II d. C. sendo despois abandoado.
Elementos de interese. O poboado está estructurado en dúas partes: un gran recinto amurallado con tres portas de acceso e outro mais pequeno, no centro, tamén amurallado con dúas portas. Hai tamén outra muralla que reforza a entrada oeste, foxos e parapetos.
No asentamento, predominan as construccións angulares, con “barrios” ou “casas-patio”. A disposición destas construccións permite organiza-lo espacio en rúas radiais (do exterior ó interior) e perimetrais (seguen a liña da muralla). Contrasta a organización urbanística do primeiro recinto co central, onde as construccións aparecen ailladas. Inmediatamente á dereita da porta que atravesa a segunda muralla, con dous torreóns con habitación interior, localízase unha fonte-alxibe de uso público. Pénsase que debeu estar cuberta por unha falsa bóveda. O acceso ó interior facíase por medio dunhas escaleiras dende a rúa, onde mediante lousas de canto evitaríanse os arrastres da chuvia cara ó depósito.
Pasada esta segunda porta atopámonos coa rúa radial que vai á croa, da que parten outras rúas menores á dereita e esquerda, e algúns exemplos de
casas-patio. As cubertas pénsase que eran vexetais, pois só se atopou tégula nas entradas das murallas.
Seguindo pola rúa principal cara arriba temos de frente a porta que dá acceso á croa, flanqueada por dous cubos. Xa na croa, se seguimo-la liña da muralla pola dereita da porta, á altura do segundo tramo de escaleiras hai un penedo coa inscripción: IOVI (A Xúpiter).
Cruzando a croa, de frente, chégase á Porta Este. A porta ten o chan enlousado e un desnivel no acceso que impediría a entrada de carros no recinto. Estaba flanqueada por dous torreóns con dúas estancias rectangulares no interior cun rebanco corrido (corpos de garda). Atravesando a porta, nun achandamento á esquerda, hai unha estructura cadrada de tres graos cun pequeno adosado traseiro que foi interpretada como o pedestal dunha estatua.

Escavacións. De 1922 a 1925; de 1948 a 1950. En 1980 a descuberta dun xacemento paleolítico nas proximidades do castro impulsa a recuperación e limpeza do poboado. Dende entón, as escavacións e intervencións no xacemento sucédense ata a actualidade. Actualmente lévase a cabo un novo plan de recuperación e musealización.
Materiais. No Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense.
Accesos. Chégase ben dende Ribadavia, Carballiño ou Ourense. Collendo a estrada que vai dende Ourense a Pontevedra, pasado Arrabaldo, hai un desvío que vai a Ribadavia e outro a Carballiño. Hai que colle-lo que vai ó Carballiño e, tomando á esquerda pásase por Barbantes, e pouco máis adiante, pasado Ourantes, está Lás." ( P. Barciela y E. Rey)

Nota.- En las imágenes, entrada al poblado y vista parcial de una de las zonas excavadas.

2 comentarios:

freefun0616 dijo...

酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店經紀,
酒店打工經紀,
制服酒店工作,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
專業酒店經紀,
合法酒店經紀,
酒店暑假打工,
酒店寒假打工,
酒店經紀人,
菲梵酒店經紀,
酒店經紀,
禮服酒店上班,
酒店小姐兼職,
便服酒店工作,
酒店打工經紀,
制服酒店經紀,
酒店經紀,

,酒店,

eumesmo dijo...

Caros amigos de "castros de galicia" unha pequena reivindicación a xeito de corrección. O Castro de Lás ou a ciudá/cidade como se coñece na zona está realmente en dous concellos, San Amaro e Punxín, sendo este último o que conta con maior superficie castrexa no seu territorio. O feito de que as primeiras investigacións se fixesen na zona do San Amaro e proseguisen con convenios entre Xunta e o propio concello do San Amaro foron arraigando máis o falso dato de que o Castro de Lás está no San Amaro. A risco de que este dato se poida mal interpretar como de localismo minifundista, que non é a pretensión do comentario senón a de dár un dato real que, cara á promoción dun concello do rural e pequeno como o de Punxín, falar del aínda que sexa no título de calquera artigo, libro ou folleto é unha cuestión importante. Parabéns polo blogue.